مجله اینترنتی داورزنیها داورزن، اولین شهرستان خراسان رضوی و در مرز بین دو استان خراسان رضوی و سمنان واقع شده است. داورزن، مبدا ورود زائرین امام هشتم (ع) از محور غرب کشور می‌باشد و به همین علت این شهرستان را میقات‌الرضا نامیده‌اند. نام شهرستان داورزن، با شخصیت‌های فرهنگی همچون دکتر علی شریعتی و رویدادهای بزرگ تاریخی از جنس قیام سربداران گره خورده است. tag:http://davarzaniha.mihanblog.com 2018-12-16T22:31:09+01:00 mihanblog.com چشام؛ چشمان بیدار دشت داورزن 2018-06-23T07:56:54+01:00 2018-06-23T07:56:54+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/9 ابراهیم مهری جمعیت و موقعیت: «چشام»، از توابع دهستان مهر بخش باشتین شهرستان داورزن، بر طبق سرشماری 1395، روستای چشام دارای 1395 نفر جمعیت (727 مرد+668 زن) در قالب 435 خانوار بوده است؛ شغل غالب مردم چشام، کشاورزی و دامپروری است. چشام در موقعیت جغرافیایی ۳۶°۰۹′۵۰″ شمالی ۵۷°۰۲′۲۴″ شرقی، در 42 کیلومتری شرق شهر داورزن –مرکز شهرستان- واقع شده است. این روستا در غرب با روستاهای بروغن و مقیسه، در شمال با روستای شهرآباد و در غرب با روستاهای باقرآباد و چوبین همسایه است. جاده این روستا با طی موقعیت روستای چشام در شهرستان داورزن

جمعیت و موقعیت: «چشام»، از توابع دهستان مهر بخش باشتین شهرستان داورزن، بر طبق سرشماری 1395، روستای چشام دارای 1395 نفر جمعیت (727 مرد+668 زن) در قالب 435 خانوار بوده است؛ شغل غالب مردم چشام، کشاورزی و دامپروری است. چشام در موقعیت جغرافیایی ۳۶°۰۹′۵۰″ شمالی ۵۷°۰۲′۲۴″ شرقی، در 42 کیلومتری شرق شهر داورزن –مرکز شهرستان- واقع شده است. این روستا در غرب با روستاهای بروغن و مقیسه، در شمال با روستای شهرآباد و در غرب با روستاهای باقرآباد و چوبین همسایه است. جاده این روستا با طی مسافتی در حدود 15 کیلومتر در جهت شمال و با عبور از روستاهای شهرآباد، طرز و کوشکباغ به خط جنوبی جاده مشهد-تهران می‌پیوندد و از این جاده، با طی مسافتی در حدود 26 کیلومتر به سمت غرب، به شهر داورزن می‌رسد.

 پیشینه و نام: این روستا به نام «چِشُم» معروف است و اهالی آنجا را «چِشُمی» یا «چِشمی» میگویند. در لهجه محلی «تیشون» نیز به این روستا اطلاق می‌گردد. در کتاب معروف معجم‎البلدان، نام این روستا به صورت «جِشُم» آمده و نوشته شده «از دیه‌های بیهق، از ولایات نیشابور در خراسان است.»  ابوالحسن بیهقی در کتاب «تاریخ بیهق»، آن را قصّبه‌ی ربع کاه، و از جمله‌ی مراکزی دانسته که از دیرزمان نماز جمعه با خطبه‌هایش در آن برقرار بوده است. حافظ ابرو چشام را را به صورت «جِشُم» و از دیه‌های بلوک کاه معرفی کرده است.

از معروف‌ترین شخصیت‌های برخاسته از چشام، «خواجه علی شمس الدین چشمی» است. او ششمین امیر سربداری و از صاحب‌منصبان بانفوذ و دارای قدرتی معنوی و روحانی بود. به همین خاطر، چشام به عنوان یکی از نقاط هویتی، دارای ارزش بالای هویتی در جغرافیایی شهرستان داورزن –شهرستان خاستگاه و کانون شخصیت‌های طراز اول سربداری- است. درباره خواجه علی شمس‌الدین چشمی نوشته‌اند: او قوانین و احکام شرعی را استوار ساخت و بر مخالفین و سرکشان فائق آمد و چنان قدرت گرفت که طغاتیمور برای ولی هدیه فرستاد. وی بر اثر خِسَّـتی که داشت و به خاطر سختگیری بر مأمور مالیاتی خود (پهلوان حیدر قصاب) و به خاطر دشنامی که به وی داد، به دست او کشته شد.

چشام، چشم بیدار دشت داورزن 

آثار تاریخی و گردشگریروستای چشام با چهره‌ زیبایی از بافت مسکونی سنتی خشتی و گلی، جلوه‌ای زیبا از اقلیم کویری شهرستان داورزن (خاستگاه سربداران و دروازه خراسان) را به نمایش می‌گذارد. مسجد جامع (صفویه)، امام‌زاده سیدناصر (تیموری)، حمام و چند خانه مسکونی (قاجاریه) و بافت تاریخی روستا، از جاذبه‌های گردشگری چشام به شمار می‌آیند. اما  دو اثر تاریخی شاخص چشام عبارتند از:

- مسجد جامع چشام؛ این مسجد که قدمت آن به دوره صفویه می‌رسد یکی از شاخص‌ترین بناهای تاریخی شهرستان داورزن است. مسجد جامع چشام در سال 971 ه.ق در زمان حکومت شاه طهماسب اول بنا گردیده و بانی آن، شخصی بنام حاجی ملک است. فرم پلان بنا، تک‌ایوانی با حیاط مرکزی مربع می‌باشد. تزیینات بنا آجرکاری؛ و مصالح به کار رفته در آن شامل آجر، سنگ و ... می‌باشد. این مسجد در 16 فروردین 1377، به شماره 1986 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

- بقعه امامزاده سید ناصر:  بقعه امامزاده سید ناصر بن محمد (ع) در حاشیه جنوبی روستا واقع شده است. بدنه بنا از بیرون، دارای طرح چهارضلعی منتظم است که بر روی آن گنبد دوپوش نسبتاً بزرگی را برآورده‌اند. قدیمى‌ترین کتیبه موجود در این بنا، داراى تاریخ ۸۱۳ ه.ق و متعلق به آرامگاه شخصى به نام درویش حسین است که احتمالاً از خدام اولیه‌ بقعه بوده است. بناب به برخی نظریات، قدمت بقعه به دوره تیموریان می‌رسد.

 منابع: «معجم‌البلدان»، یاقوت حموری؛ «تاریخ بیهق»، ابوالحسن بیهقی، جغرافیای حافظ ابرو؛ سالنامه آماری 1395؛ دانشنامه تاریخ معماری ایرانشهر؛ پایگاه امامزادگان و بقاع متبرکه.

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>
باشتین، خاستگاه و بنیانگذار سربداران 2018-06-12T05:39:29+01:00 2018-06-12T05:39:29+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/8 ابراهیم مهری روستای باشتین، که بخش باشتین شهرستان داورزن به نام این روستا، نامگذاری شده است در جنوب شرقی شهرستان داورزن استان خراسان رضوی، واقع شده. باشتین در هویت تاریخی و فرهنگی شهرستان دارای جایگاه خاصی است زیرا قیام سربداران که یکی از شاخصه‌های تاریخی شهرستان داورزن می‌باشد از این روستا آغاز شده و به فتح و آزادسازی نزدیکترین شهر به خاستگاه قیام (شهر سبزوار) و تشکیل سلسله سربداران منتهی گردیده است.  جغرافیای باشتین روستای باشتین در موقعیت جغرافیایی ۳۶ درجه و ۹ دقیقه و ۵۵ تصویر ماهواره ای و موقعیت جغرافیایی روستای باشتین

روستای باشتین، که بخش باشتین شهرستان داورزن به نام این روستا، نامگذاری شده است در جنوب شرقی شهرستان داورزن استان خراسان رضوی، واقع شده. باشتین در هویت تاریخی و فرهنگی شهرستان دارای جایگاه خاصی است زیرا قیام سربداران که یکی از شاخصه‌های تاریخی شهرستان داورزن می‌باشد از این روستا آغاز شده و به فتح و آزادسازی نزدیکترین شهر به خاستگاه قیام (شهر سبزوار) و تشکیل سلسله سربداران منتهی گردیده است.

 جغرافیای باشتین

روستای باشتین در موقعیت جغرافیایی ۳۶ درجه و ۹ دقیقه و ۵۵ ثانیه شمالی ۵۷ درجه و ۲۰ دقیقه و ۷ تانیه شرقیِ؛ از توابع دهستان باشتین بخش باشتین شهرستان داورزن استان خراسان رضوی، در جنوب شرقی مرکز شهرستان واقع شده است و از طریق مسیر جاده‌ای با شهر داورزن 42 کیلومتر فاصله دارد. فاصله باشتین از جاده تهران - مشهد ۹ کیلومتر است که با طی مسیر در جهت شمال در جاده روستای نامن، به بزرگراه تهران – مشهد متصل می‌شود. روستاهای تاج‌آباد، فیض‌آباد و شهرآئین در جبهه غربی و روستای نامن در جبهه شرقی این روستا واقع شده اند. کوه کولوت اللّه اکبر، به ارتفاع ۹۴۳ متر در ۴ کیلومتری جنوب شرقی این روستا واقع است. روستای باشتین بر اساس سرشماری ۱۳۹۵ دارای 681 نفر جمعیت بوده است. کار اصلی مردم باشتین کشاورزی و صنعت دستی آنان فرشبافی است.

باشتین در تاریخ

علی بن زید بیهقی (متوفی ۵۶۵ق) در کتاب تاریخ بیهق، باشتین را به عنوان یکی از دوازده ربع ولایت بیهق نام برده است. از تاریخ باشتین در دوره پیش از حکومت ایلخانان (دارای وابستگی به مغولان) در ایران، اطلاع زیادی در دست نیست و ظاهراً نخستین بار در جریان رویدادهای تاریخی دوره سربداران (حدود ۷۳۶ـ ۷۸۸ق) از آن نام برده شده است. به نوشته دولتشاه سمرقندی، مؤسس این سلسله، عبدالرزاق باشتینی از قریه باشتین است. پدر او، خواجه فضل اللّه، مرد محتشم و بزرگ این قریه بوده است. آغاز قیام سربداران در نهم یا دوازدهم شعبان ۷۳۶ یا 737 هجری در قریه باشتین بود که با مجاهدت دو تن از مردمان سرشناس و معتمدان آنجا به نام حسن و حسین حمزه که از جمله یاران شیخ حسن جوری و مردانی غیرتمند بودند آغاز گردید و با پیوستن عبدالرزاق باشتینی به قیام، و فتح شهر سبزوار، عملا سلسله امرای سربداری بر روی کار آمدند. بعد از عبدالرزاق، برادرش وجیه‌الدین مسعود نیز دومین امیر سربداران بود. در دوره قاجاریه، اعتمادالسلطنه، باشتین را در بین هشت بلوک اطراف سبزوار ذکر کرده و نوشته است که در این بلوک، دهی به همین نام وجود دارد.


آثار تاریخی و فرهنگی باشتین

- قلعه آقا: قلعه‌ای قدیمی با مصالح گل و خشت که در مرکز روستای باشتین واقع شده و قدمت آن به دوره‌های ایلخانی تا صفویه و قاجاریه می‌رسد. این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۶۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

- بقعه بی‌بی عیله خاتون: صاحب آرامگاه، منسوب به امام موسی کاظم (ع) می‌باشد؛ این بقعه که در شرق روستای باشتیق واقع شده، زیارتگاه مردم منطقه است.

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>
جغرافیا، تاریخ، فرهنگ و گردشگری روستای مزینان شهرستان داورزن 2018-06-10T06:31:22+01:00 2018-06-10T06:31:22+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/7 ابراهیم مهری مزینان، شهرکی است از خراسان، بر راه ری، و اندر وی؛ کشت و زرع بسیار است. «حدود العالم» موقعیت و ویژگی‌های جغرافیایی مزینان مزینان، که دهستان مزینان بخش مرکزی شهرستان داورزن نیز به نام این روستا است، با مختصات جغرافیایی ۵۶ درجه و ۴۹ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۱۸ دقیقه عرض شمالی، در ۶ کیلومتری جنوب غربی شهر داورزن –مرکز شهرستان- و در ۲۹۵ کیلومتری غرب مشهد –مرکز استان- قرار دارد. این دیار با ارتفاع میانگین ۸۱۰ متر از سطح دریا؛ دارای اقلیم نیمه‌بیابانی، تابستان‌ مزینان، 

شهرکی است از خراسان، بر راه ری، 

و اندر وی؛ کشت و زرع بسیار است.

«حدود العالم»


نقشه موقیعت مزینان نسبت شهر داورزن مرکز شهرستان و جاده تهران به مشهد


موقعیت و ویژگی‌های جغرافیایی مزینان

مزینان، که دهستان مزینان بخش مرکزی شهرستان داورزن نیز به نام این روستا است، با مختصات جغرافیایی ۵۶ درجه و ۴۹ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۱۸ دقیقه عرض شمالی، در ۶ کیلومتری جنوب غربی شهر داورزن –مرکز شهرستان- و در ۲۹۵ کیلومتری غرب مشهد –مرکز استان- قرار دارد. این دیار با ارتفاع میانگین ۸۱۰ متر از سطح دریا؛ دارای اقلیم نیمه‌بیابانی، تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد است.. مزینان از شمال غربی به روستای بهمن‌آباد، از جنوب به روستای غنی آباد و از شرق به ارتفاعات پیرامون محدود می‌شود. رود کالشور از جنوب مزینان می‌گذرد و قنات پرآبی در قسمت جنوبی این روستا وجود دارد.


 جغرافیای تاریخی مزینان

منطقه مزینان، که شامل مزینان و قرای اطراف آن می‌شود؛ در متون تاریخی به عنوان رَبعی معتبر از ولایت بیهق ربع نیشابور خراسان معرفی شده است. منطقه مزینان و بالاخص قریه مزینان در قرون اولیه هجری، از نواحی بسیار آباد و چشمگیر خراسان بوده است به نحوی که «اصطخری» در کتاب «مسالک و الممالک»، «مزینان» را همراه با بوزگان، مالن، سلومک، سنگان، زوزن، کندر، خان روان، آزادوار، خسروگرد (خسروجرد)، بهمن‌آباد، سابزوار، دیورا، مهرجان، اسفراین، خوجان را از مناطق عمده ربع نیشابور نام‌ برده و حتی «مزینان»، ترشیز، زاوه، خسروگرد، بجستان، اسفراین و طوس را از معروف‌ترین شهرهای این ربع یاد کرده است. ابن حوقل در سفرنامه‌ خود، از نقاط مهم ربع نیشابور به بوزجان، مالن، خایمند، سلومک، سنکان، زوزن، کندر، ترشیز، خان روان، آزادوار، خسروگرد، بهمن‌آباد، «مزینان»، سبزوار، دیواره، مهرجان، اسفراین، خوجان، و طوس اشاره نموده است. 

مزینان در این دوران، یکی از نقاط عمده‌ای بود که در مسیر شاهراه خراسان به ری قرار داشت. این راه، از نیشابور به طرف غرب، دو شاخه می‌شد؛ شاخه شمالی از طریق  آزادوار جوین، و شاخه جنوبی‌تر از طریق خسروجرد و مزینان به ری می‌رفت. این راه، بخشی از جاده ابریشم بود که چین و شرق دور را به آسیای مرکزی، خراسان، فلات ایران، آناتولی و کرانه‌های مدیترانه متصل می‌کرد.

در جغرافیای حافظ ابرو، «بلوک نهم» بیهق را تشکیل می‌دهد. ابوالحسن بیهقی در کتاب تاریخ بیهق، مزینان را از روستاهای «رَبع مزینان» برشمرده است: مزینان یکی از پانزده موضع است در بیهق که نماز جمعه و خطبه دارد ... اَندَر حدود مزینان، جامه حریر بافند، بغایت نیکو، که در نواحی نیشابور نبافند.» در اللّباب آمده است: مزینان  بَلَده کوچکی است، از آخر حدّ خراسان، بر سر راه عراق، برخی از اهل علم منسوب به آنجا هستند. محمود بیهقی درباره مزینان نوشته است: مَزَن، یعنی فرد دانشمند، مَزنا یعنی بزرگان دانش که در کردی نیز آمده است و مزینان یعنی زادگاه دانشمندان و اندیشمندان.

محمود بیهقی همچنین می‌گوید: رود کال‌شور از جنوب این روستا میگذرد و قنات پرآبی در قسمت جنوبی این روستا وجود دارد که سرچشمه آن، کوه‌های شمالی شهرستان داورزن می‌باشد؛ گوارایی و وفور آن در حاشیه کویر موجب حیرت است. مرحوم دکتر علی شریعتی از این قنات در کتاب «کویر» خود یاد کرده است. مسجد جامع مزینان، تک‌ایوانی و مربوط به عهد صفوی است. صنیع‌الدّوله نوشته‌اشت: «ده سال قبل در مزینان مسجد جامعی بنا کرده‌اند . ولی قبل از این، در همین مکان مسجد جامعی بوده است.» بقعه امام زاده سید حسین و آرامگاه سید اسماعیل در ۲ کیلومتری مزینان و در حاشیه بهمن‌آباد قرار دارد.

تپه باستانی بِل قوز و خرابه‌های شهر قدیمی بادغوس در مسیر بادقوس و آب انبار و رباط شاه عبّاسی و یک بنای چاپارخانه مربوط به عهد مأمون عباسی که برای امرِ بَرید و مراسلات از آن استفاده می‌شده، در اطراف این روستا قرار دارد. یبفزاییم که  که دَه‌ها مسجد در کوچه و خیابان‍‌های مزینان ساخته شده که نشان از اعتقاد و ریشه‌های دینی اهالی دارد. در دوره قاجار، وقایعی در این منطقه رخ داده است از جمله قتل شاهرخ میرزا، نوه نادرشاه افشار به دستور آقا محمدخان قاجار، هجوم ترکمان‌ها در اواخر قاجار به ناحیه بیهق که باعث ناامنی و بی‌ثباتی منطقه گردیده و عدم کنترل دولت مرکزی باعث هجوم یاغیان و راهزنان به این دیار شده است. 

مرحوم دکتر شریعتی که احیاگر اندیشه اسلامی در بین نسل جوان در سال‌های آخر عمر سلطنت پهلوی بود، پدر گرانقدرش مرحوم استاد محمدتقی شریعتی که مفّسر قرآن و عالِم به مسایل دینی بود و پدربزرگش مرحوم آخوند مُلّا قربان علی، مدرس مدرسه علمیه مزینان که در طّی قرن اخیر خدمات ارزنده‌ای به جهان اسلام ارائه داده‌اند، از اهالی این روستا می‌باشند.  مزینان از دیرباز، دارالحُکم یا دادگاهی محلی داشته و بزرگان آنجا مورد وثاق منطقه بوده، برای حلّ و فصل دعاوی خود به آن مراجعه می‌نموده‌اند. در مورد بیارجَمَند و میامی و عباس‌آباد می‌خوانیم که اهالی آن جا برای تأمین مایحتاج و نیز برای مداوای امراض و تأمین داروی مورد نیاز خود به مزینان می رفته‌اند. از طرف دیگر عشایر خارتوران نیز محّل رجوع و رفت و آمدشان مزینان بوده است


گردشگری و آثار تاریخی مزینان

دیار تاریخی مزینان یکی از نواحی عمده دارای محتوا و توانمندی میراث تاریخی و گردشگری شهرستان داورزن است. بافت قدیمی  روستای مزینان که در چهارچوب باروی قدیمی دوره قاجار قرار گرفته، مجموعه‌ای تاریخی شامل کاروانسرای شا‌ه‌عباسی (قدمت: صفویه و قاجاریه)، مدرسه تاریخی شریعتمدار (قدمت: قاجاریه)، مسجد تاریخی پایین‌قلعه (قدمت: صفویه)، مسجد جامع (قدمت: قاجاریه) را شامل می‌شود. باروی قدیمی (دوره قاجاریه) و تپه باستانی بلقور (قدمت: هزاره اول پیش از میلادی)، بقعه کلاته (قدمت: قاجاریه)، یخدان‌ها و آب‌انبارهای قدیمی و ... از دیگر آثار تاریخی مزینان می‌باشد.

 

منابع:

- «لغتنامه» دهخدا، مدخل مزینان

- «فرهنگ اماکن و جغرافیای تاریخی بیهق»، نوشته محمد محمودی

- «مجموعه آثار دکتر علی شریعتی»، نشر آگه

- «مزینان، عشق‌آبادی کوچک»، نوشته احمد مزینانی

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>
کارونسرای تاریخی مهر داورزن 2018-06-09T09:52:59+01:00 2018-06-09T09:52:59+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/6 ابراهیم مهری رباط یا کاروانسرای تاریخی روستای مهر، در ۲۵ کیلومتری شرق شهر داورزن، مرکز شهرستان داورزن، و در مسیر جاده تهران-مشهد واقع شده است. این کاروانسرا که در روزگارهای قدیم منزلگاه کاروان‌های خسته جاده تاریخی ابریشم بوده و یکی از بهترین و زیبا‌ترین کاروانسراهای بین‌راهی این مسیر محسوب می‌شود. مصالح این اثر که مربوط به‌دوران قاجاریه است، از آجر، ملات گل و گچ  ساخته شده و تزئینات آن به‌صورت آجری نیم‌دایره است. طاق‌ها و قوس‌های این بنای تاریخی، جناقی و هلالی است و دارای هشتی، حیاط مرکزی، کاروانسرای تاریخی روستای مهر شهرستان داورزن

رباط یا کاروانسرای تاریخی روستای مهر، در ۲۵ کیلومتری شرق شهر داورزن، مرکز شهرستان داورزن، و در مسیر جاده تهران-مشهد واقع شده است. این کاروانسرا که در روزگارهای قدیم منزلگاه کاروان‌های خسته جاده تاریخی ابریشم بوده و یکی از بهترین و زیبا‌ترین کاروانسراهای بین‌راهی این مسیر محسوب می‌شود.

مصالح این اثر که مربوط به‌دوران قاجاریه است، از آجر، ملات گل و گچ  ساخته شده و تزئینات آن به‌صورت آجری نیم‌دایره است. طاق‌ها و قوس‌های این بنای تاریخی، جناقی و هلالی است و دارای هشتی، حیاط مرکزی، اصطبل‌های شرقی و غربی و یک محل شاه‌نشین می‌باشد. رباط تاریخی روستای مهر شهرستان داورزن، با قدمت دوره قاجاریه، در در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۶۳ به شمارهٔ ثبت ۱۶۶۰ به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>
طرح توجیهی مرکز اقامتی-رفاهی داورزن 2018-06-07T07:03:25+01:00 2018-06-07T07:03:25+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/5 ابراهیم مهری دانلود کنید >> طرح توجیهی مرکز اقامتی-رفاهی داورزن استقلال، فرصت تمرکز بر نیازمندیهای بومی شهرستان داورزناستقلال شهرستان داورزن از سبزوار در سال 1391، فرصت‌های ارزشمندی را در پیش روی توسعه این منطقه قرار داده کرده است. هر چند نمی‌توان انگیزه بسیار بالای سبزواری‌ها برای ارتقای جایگاه سیاسی شهر سبزوار را -بواسطه ایجاد شهرستانهای جدید در اطرافش- در رضایت دادن آنان به ارتقا و استقلال بخش مستعد داورزن کم‌تاثیر دانست. اما به هر حال، این استقال، به هر بهانه و تدبیری که مرکز گردشگری اقامتی و رفاهی بین راهی جاده تهران به مشهد داورزن

دانلود کنید >> طرح توجیهی مرکز اقامتی-رفاهی داورزن 


استقلال، فرصت تمرکز بر نیازمندیهای بومی شهرستان داورزن

استقلال شهرستان داورزن از سبزوار در سال 1391، فرصت‌های ارزشمندی را در پیش روی توسعه این منطقه قرار داده کرده است. هر چند نمی‌توان انگیزه بسیار بالای سبزواری‌ها برای ارتقای جایگاه سیاسی شهر سبزوار را -بواسطه ایجاد شهرستانهای جدید در اطرافش- در رضایت دادن آنان به ارتقا و استقلال بخش مستعد داورزن کم‌تاثیر دانست. اما به هر حال، این استقال، به هر بهانه و تدبیری که به دست آمده باشد برای شهرستان داورزن، بسیار ارزشمند است و بواسطه این استقلال، می‌تواند برنامه‌های توسعه‌اش را با تمرکز بر فضای بومی و نیازمندی‌های مردم خود منطقه، و فارغ از مصلحت‌هایی که متناسب و در جهت نیازمندی‌های بومی توسعه شهر سبزوار است، پیگیری نماید.  

دهه 1390 شروع دورانی است که مسولان و نخبگان شهرستان می‌توانند با اتکا بر سرمایه‌های موجود در منطقه، مسائل و گرایش توسعه را در جهت منافع مردم همین منطقه، هدایت و مدیریت نمایند. البته بعضی از ادارات، آن طور که می‌بایست در شهرستان مستقر نشده‌اند و هنوز وابستگی‌هایی به سبزوار وجود دارد که بعضی اوقات همکاری خوبی دیده نمی‌شود و در این وسط، شهرستان داورزن است که متضرر می‌شود به هر صورت، باید تلاش کرد که استقلال کامل اداری شهرستان داورزن استقرار یابد. شکی نیست که با داشتن توان اداری و اجرایی می‌توان به یکایک حوزه‌های توسعه شهرستان، بصورت تخصصی و تاثیرگذار رسیدگی کرد و از ظرفیت‌های شهرستان، در جهت توسعه خود شهرستان نهایت استفاده را برد.


دلایل و ضرورت‌های توسعه گردشگری در داورزن

شهرستان داورزن با «قرار گرفتن در غربی‌ترین نقطه خراسان رضوی»، در «مسیر جاده استراتژیک تهران -مشهد» که مسیری پرتردد «دارای مخاطب چنددهمیلیونی» است؛ امکان استراتژیکی بسیار بالایی برای توسعه در حوزه گردشگری دارد. شهرستان‌های میامی و شاهرود در غرب داورزن قرار دارند. شهر میامی در حدود 115 کیلومتری داورزن، با توسعه تدریجی مجموعه‌ای شامل «فضای سبز و درختکاری، خدمات فروشگاهی و ایستگاه سوخت CNG و ...»؛ در حال زیرساخت‌سازی برای استفاده از ظرفیت‌های مسیر پرتردد زیارتی تهران-مشهد است. 

 

مرکز اقامتگاهی شهر میامی استان سمنان

 

و «شاهرود» نزدیکترین نقطه بزرگ شهری این مسیر زیارتی است که در حدودا 180 کیلومتر با داورزن فاصله دارد. با توجه به اقلیم کویری این بخش از مسیر، مسافر خسته از چهره و فضای بیابانی منطقه با طی فاصله‌ای در حدود 120 تا 180 کیلومتر از نزدیکترین شهرها (میامی و شاهرود) به شهر سرسبز داورزن می‌رسد.

اگر خود را به جای گردشگر بگذاریم؛ چنانکه در این نقطه (شهر داورزن)، امکانات اتراق، پذیرایی و خرید مناسب و دارای جذابیت کافی وجود داشته باشد؛ دلیل خاصی برای طی کردن 75 کیلومتر دیگر و رسیدن به شهر سبزوار، از دیدگاه مسافری که مقصد او شهر مقدس مشهد است، وجود ندارد. و البته در صورتی که امکانات و جذابیت کافی برای ماندگاری اتراقی مسافر در داورزن موجود نباشد؛ تحمل فاصله 75 کیلومتری، برای رسیدن به این قبیل امکانات، قابلیت توجیه خواهد داشت.

اما در عمل و در شرایط فعلی، شهر داورزن به عنوان پاس‌دهنده حجم قابل‌توجهی از اقامت‌های کوتاه‌مدت (اتراقی) مسیر زیارتی چندمیلیونی تهران-مشهد را به شهر سبزوار، ایفای نقش می‌نماید. اما با وجود موقعیت بسیار عالی شهر داورزن در مهم‌ترین و پرترددترین جاده گردشگری کشور؛ برای «عبور از نقش پاسوری»، «جذب منافع ناشی از حجم بالای اتراق‌های بین‌راهی» و «اشتغال‌زایی مبتنی بر خدمات رفاهی بین‌راهی»، آیا برنامه‌ای که شهر همسایه غربی (میامی) در غرب شهر خود پیاده کرده است آیا نمی‌تواند برای داورزن نیز قابل پیاده‌سازی باشد؟

 

توسعه عمومی تفکر توسعه، یک پیش‌نیاز

استقلال شهرستان داورزن، موهبتی است که باب‌های بیشتری از توسعه را به سمت مردم این شهرستان گشوده است و قطعا یکی از اولین و مهم‌ترین دستاوردهای تاسیس شهرستان داورزن، رسیدن به تفکر و تفاهم جمعی در زمینه بهره‌گیری از ظرفیت‌های شهرستان داورزن در جهت توسعه و رفاه نسبی مردم همین منطقه است. نگاه خاص و متمرکز به پتانسیال بالای شهر داورزن برای تبدیل شدن به قطب اقامتی در غرب خراسان رضوی یکی از رویکردهای «تفکر و تفاهم جمعی» در راستای توسعه شهرستان داورزن است. اگر این تفکر و تفاهم در بین همه مردم، نخبگان و مسولان شهرستان داورزن ایجاد شود، ما دیگر فقط به عنوان پاسور درآمدها و منافع حوزه گردشگری به شهر سبزوار، ایفای نقش نخواهیم کرد و این منافع، در خدمت رفاه و تواناتر شدن مردم همین منطقه قرار خواهد گرفت.

 

مرکز اقامتی شهر داورزن خراسان رضوی

 

مکان‌یابی مرکز اقامتی-رفاهی داورزن

دومین موضوع قابل بحث، مکانیابی استقرار مرکز اقامتی-رفاهی شهر داورزن است. دسترسی آسان به خدمات، تعیین‌کننده‌ترین عامل تاثیرگذار در جذب اتراق‌های بین‌راهی و ماندگاری مسافران در ناحیه موردنظر می‌باشد. از این دیدگاه؛ اراضی غرب میدان امام رضا در غرب شهر داورزن را به عنوان بهترین نقطه برای استقرار این مرکز اقامتی، می‌توان معرفی نمود که البته دارای ویژگی‌های زیر است:

1- در مسیر اصلی ترددهای جاده تهران-مشهد قرار گرفته و در دسترس‌ترین نقطه برای پذیرش مسافران و زائران است.

2- همجوار و پیوسته به بدنه شهر است و در ترکیب با عناصری همچون بولوار امام‌ رضا، تندیس میدان نماز و آرامگاه شهدای گمنام می‌تواند به یکی از عناصر شاخص شناسایی شهر و تقویت برند «داورزن، میقات‌الرضا» باشد.

3- هجواری و دسترسی نزدیک به جایگاه سوخت امام رضا و ایستگاه CNG شهرداری، جذابیت‌های اقامتی آن را افزایش می‌دهد.

4- دارای دسترسی مستقیم به جاده مزینان که می‌تواند به عنوان زیرساخت جذب و هدایت گردشگر به روستای مزینان نیز ایفای نقش نماید.

 

ملزومات ساختی مرکز اقامتی-رفاهی داورزن

امکانات و ملزومات زیر برای شکل گرفتن مرکز اقامتی- رفاهی داورزن پیشنهاد می‌شود:

- ایجاد بوستان جنگی در کنار جاده در ناحیه مورد نظر، به منظور ایجاد جذابیت ویژه طبیعی و بصری برای مرکز اقامتی؛ این بوستان جنگی، با نظر به اینکه در کناره شهر قرار گرفته، به عنوان یکی از زیرساخت‌های تفریحی شهروندان داورزنی نیز می‌تواند ایفای نقش نماید.

- تامین تسهیلات و تشویق بخش خصوصی برای احداث واحدهای پذیرایی و تجاری در ناحیه مورد نظر؛ البته با نظر به اینکه داورزن با برند رسمی «میقات‌الرضا» شناخته می‌شود، شاید بتوان با توجیه و تعامل، از سرمایه‌گذاری آستان قدس رضوی در این پروژه استفاده نمود.

- شهر داورزن به عنوان مرکز شهرستان داورزن، یک نقطه جغرافیایی شاخص است. بنابراین ضرورت دارد تابلوهای راهنمای مسافت شهر در کنار جاده، در مسیر «بین شهر میامی تا شهر داورزن» و «بین شهر سبزوار تا شهر داورزن»، فاصله با شهر داورزن (مرکز شهرستان) را نشان دهند و نه مسافت با شهرهای بعدی را. نتیجه این کار، شاخص شدن شهر داورزن در جاده، و به تبع آن: کمک به هدایت مسافران به مرکز اقامتی-رفاهی داورزن می‌شود.  

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>
کاروانسرای مزینان شهرستان داورزن 2018-04-27T09:25:00+01:00 2018-04-27T09:25:00+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/4 ابراهیم مهری این کاروانسرای زیبا و کهن در حدود 6 کیلومتری جنوب شهر داورزن (مرکز شهرستان داورزن) واقع شده است. در کناره جاده تهران به مشهد، در ناحیه جنوب غربی شهر داورزن، جاده‌ای فرعی از جاده اصلی (تهران-مشهد) منشعب می‌شود که به قریه مزینان می‌رسد. در جهت جنوب غربی مزینان، کاروانسرای بزرگی واقع شده که به نام رباط شاه عباس معروف است.   پلان و نمای بیرونی این بنا از خارج، دارای پلان مستطیل‌شکل است که اضلاع شمالی و جنوبی آن، طولانی‌تر از اضلاع شرقی و غربی است. ورودی بنا در میان یک ایوان کاروانسرای شاه عباسی مزینان شهرستان داورزن

این کاروانسرای زیبا و کهن در حدود 6 کیلومتری جنوب شهر داورزن (مرکز شهرستان داورزن) واقع شده است. در کناره جاده تهران به مشهد، در ناحیه جنوب غربی شهر داورزن، جاده‌ای فرعی از جاده اصلی (تهران-مشهد) منشعب می‌شود که به قریه مزینان می‌رسد. در جهت جنوب غربی مزینان، کاروانسرای بزرگی واقع شده که به نام رباط شاه عباس معروف است.

 

پلان و نمای بیرونی

این بنا از خارج، دارای پلان مستطیل‌شکل است که اضلاع شمالی و جنوبی آن، طولانی‌تر از اضلاع شرقی و غربی است. ورودی بنا در میان یک ایوان بلند، واقع شده است؛ این ایوان، در ضلع شمالی بنا قرار دارد. در طرفین ایوان؛ در هر طرف، سه طبقه طاقنما واقع شده است. طاقنمای میانی و آخری به شکل مربع است. طاقنماهای طبقه اول و سوم بصورت مستطیل بوده که از طریق وروردی باریکی که این قوس هلالی روی آن زده شده به اطاقک انتهای آن راه پیدا می‌کنیم. در طرفین این طاقناها در هر طرف یک غرفه دوطبقه وجود دارد که هر دو دارای طاقنماها و قوس‌های جناغی هستند.

از انتهای دیوار غرفه‌ها در طبقه دوم، دو درگاهی به اطاق پشت غرفه‌ها نور می‌دهند. قوس این درگاهی‌ها نیز هلالی هستند. در طرفین این غرفه‌ها نیز در هر طرف دو غرفه یک‌طبقه وجود دارد که در دیوار انتهای هر کدام از غرفه‌ها یک یا دو سراخ مستطیل‌شکل 20*10 تعبیه شده که به طاقنمای غرفه نور می‌دهند.

در داخل ایوان بالای سر در، کتیبه مربع‌شکل به ابعاد 1*1 متر در وسط و داخل قاب ورودی در روی هر لچکی یک لوحه مستطیل به ابعاد 25*60 سانتیمتر نصب شده است. لوحه بزرگ وسطی و لوحه سمت راست از سنگ مرمر سفید و لوحه سمت چپ از سنگ خاکستری است. در طرفین ایوان دو سکو وجود دارد که هرکدام حدود یک متر از زمین ارتفاع دارند.

 

نمای داخلی

ورودی بنا در انتهای ایوان واقع شده که  315سانتیمتر عرض و حدود 5/4 متر ارتفاع دارد. درب چوبی دولنگه کاروانسرا بوسیله پاشنه‌گردهای سنگی در پایین و پاشنه گردهای قطور چوبی در بالا در وسط ورودی مستقر شده است. طاق ورودی اندکی از قوس آن بالاتر رفته و بصورت هلالی است.

بعد از ورودی، به هشتی بنا می‍رسیم که بصورت مربع ساخته شده و از انتهای هر غرفه درگاهی کوتاه و بازی به اتاق‌های پشت غرفه‍ها راه دارد و در پای دیوارهای غرفه‍ها سکوهای پهن به ارتفاع تقریبا ً 80سانتیمتری از زمین قرار گرفته‍اند و از روی سکوهای شمالی غرفه‌ها درگاهی‌های بلندی در طرفین وجود دارند که هر دو با تالارهای باریک به بام راه دارند در هر کدام 15 ردیف پله وجود دارد و به بام کاروانسرا هدایت می‌شود.

حیاط کاروانسرای مستطیل‌شکل و به ابعاد 5/35*5/30 می‌باشد. 24 اتاق بخ طور قرینه و به یک اندازه در اطراف حیاط وجود دارد. اندازه هر اتاق80/2*80/3متر است. طول هر اطاق نیز ایوان کوچکی وجود دارد که اندازه آن 80/1*10/3 متر است. روبروی دروازه ورودی ایوان اصلی کاروانسرا قرار دارد که دارای 35/6*75/4 متر طول و عرض و شامل دوطبقه ساختمان است. در هر گوشه و در سمت مقابل ورودی چهار ستون با هم تشکیل یک چهارتاقی را داده و سکوئی را در میان گرفته است. از هر گوشه سالن‌های اشترخانه‌ها به مشرق و غرب و شمال و جنوب به پشت غرفه‌ها کشیده شده اند.این سالن‌ها در طرفین، دارای غرفه‌های باتاق جناغی هستند. در بعضی قسمت‌ها از جمله دو جبهه شرقی و غربی وسط سالن‌ها با دیوار نازکی بسته شده است. در تمامی غرفه‌های موجود در این کاروانسرا روی سکوها ور تا دور ارتفاع یکنواختی مستقر بوده است.

بر اساس اولین گزارش منتشر شده باستانشناسی، این بنا به سال 1064 هجری قمری توسط حاج محمد طالب فرزند حاج معین الدین محمد اصفهانی برسم سنت حسنه وقف، بر بازماندگان راه احداث گردیده است در سال 1283هجری قمری توسط حاج علی تقی تاجر کاشانی مرمت گردیده وسپس به سال 1318 توسط حاج محمد علی آقا فرزند حاج علی تقی کاشانی ترمیم گردیده است. داشتن ایوان‌های قرینه در مقابل یکدیگر و غرفه‌ها و طاقنماهای جناقی این بنا را به دوران صفویه مرتبط نموده است. 

مجله اینترنتی داورزنیها 

]]>
تقسیمات سیاسی شهرستان داورزن 2018-04-15T16:53:36+01:00 2018-04-15T16:53:36+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/3 ابراهیم مهری شهرستان داورزن از توابع استان خراسان رضوی، به مرکزیت شهر داورزن، در فاصله 320 کیلومتر از مشهد مقدس (مرکز استان)  و به فاصله 500 کیلومتر از تهران (پایتخت ایران) در مسیر جاده ارتباطی تهران به مشهد واقع شده است. این شهرستان، با مساحت شهرستان داورزن، 2873 کیلومتر مربع و جمعیت 21911 نفر (سرشماری 1395)، به دو بخش «مرکزی» و «باشتین» تقسیم می‌شود. بخش مرکزی، به مرکزیت شهر داورزن، از دو دهستان مزینان و کاه با مجموع 17 روستا و یک شهر (شهر داورزن) تشکیل شده است.  بخش باشت تقسیمات سیاسی شهرستان داورزن

شهرستان داورزن از توابع استان خراسان رضوی، به مرکزیت شهر داورزن، در فاصله 320 کیلومتر از مشهد مقدس (مرکز استان)  و به فاصله 500 کیلومتر از تهران (پایتخت ایران) در مسیر جاده ارتباطی تهران به مشهد واقع شده است.

این شهرستان، با مساحت شهرستان داورزن، 2873 کیلومتر مربع و جمعیت 21911 نفر (سرشماری 1395)، به دو بخش «مرکزی» و «باشتین» تقسیم می‌شود.

بخش مرکزی، به مرکزیت شهر داورزن، از دو دهستان مزینان و کاه با مجموع 17 روستا و یک شهر (شهر داورزن) تشکیل شده است. 

بخش باشتین، به مرکزیت روستای ریوند، از دو دهستان مهر و باشتین با مجموع 21 روستا  تشکیل شده است.

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>
پیشینه تاریخی و فرهنگی شهرستان داورزن 2018-03-30T13:34:23+01:00 2018-03-30T13:34:23+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/2 ابراهیم مهری سرمایه‌های فرهنگیداورزن، اولین شهرستان خراسان رضوی و در مرز بین دو استان خراسان رضوی و سمنان واقع شده است. داورزن، مبدا ورود زائرین امام هشتم (ع) از محور غرب کشور می‌باشد و به همین علت این شهرستان را میقات‌الرضا نامیده‌اند. نام شهرستان داورزن، با نام دکتر علی شریعتی پیوند خورده است؛ زادگاه این معلم و متفکر شهید، روستای مزینان در 6 کیلومتری شهر داورزن (مرکز شهرستان) می‌باشد. استاد شهید دکتر علی اکبر همتی مقدم و مهندس شهید محمد حسین داورزنی از فرزندان این دیار و نیز مرحوم دکتر رمضا تندیس میدان نماز شهر داورزن

سرمایه‌های فرهنگی

داورزن، اولین شهرستان خراسان رضوی و در مرز بین دو استان خراسان رضوی و سمنان واقع شده است. داورزن، مبدا ورود زائرین امام هشتم (ع) از محور غرب کشور می‌باشد و به همین علت این شهرستان را میقات‌الرضا نامیده‌اند. نام شهرستان داورزن، با نام دکتر علی شریعتی پیوند خورده است؛ زادگاه این معلم و متفکر شهید، روستای مزینان در 6 کیلومتری شهر داورزن (مرکز شهرستان) می‌باشد. استاد شهید دکتر علی اکبر همتی مقدم و مهندس شهید محمد حسین داورزنی از فرزندان این دیار و نیز مرحوم دکتر رمضانعلی رادمنش و مرحوم دکتر معزی و دکتر محمدرضا داورنیا و دکتر کیاز و ... از مفاخر این دیار می‌باشند.

 به رغم اینکه قیام شیعی سربداران در قرن هشتم هجری، به نام شهر سبزوار معرفی می‌شود اما خاستگاه و رهبران کلیدی قیام سربداران از فرزندان روستای باشتین شهرستان داورزن بوده‌اند. قیام، با ایستادگی دو نفر از مردان باشتین به نام «حسین حمزه» و «حسن حمزه» در مقابل ایلچی‌های ایلخانی، به سال 736 ه.ق شروع شد. با پیوستن مردم باشتین به این دو برادر و بر عهده گرفتن فرماندهی قیام توسط عبدالرزاق باشتینی، در سال 737ق شهر سبزوار را که به دست حاکم مغولی اداره می‌شد فتح و تصرف نمودند و این شهر را که نزدیکترین شهر به خاستگاه قیام بود، پایتخت خود کردند. دومین و مهم‌ترین رهبر سربداران نیز امیر وجیه ‌الدین مسعود باشتینی است که با استمداد از درویشان جوریه، شیخ حسن جوری (رهبر معنوی و مذهبی قیام) را از زندان رهانید و با قدرت گرفتن سربداریه، قلمرو سربداران را در بخش عظیمی از خراسان گسترش داد.

 

وجه تسمیه داورزن

در وجه تسمیه داورزن، در نزد عوام، دو روایت وجود دارد که عبارتند از:

1) در قدیم‌الایام، مردم جهت استفاده از سیلاب‌های فصلی، استخر می‌ساختند و خانه‌هایشان را دور استخر بنا می‌کردند. ساکنان، برای استفاده از آب، مجبور به دور زدن استخر بوده‌اند که کم کم نام این منطقه «دور-زن» شده، و به دلیل کثرت استعمال؛ به «داورزن» تغییر یافته است.

2) گفته‌اند مستوفیان از جانب حاکم خراسان، که در شهر نیشابور مستقر بوده، برای جمع‌آوری مالیات به این منطقه اعزام می‌شوند. در آن میان، زنی به علت عدم توانایی پرداخت وجوه مالیات، به نزد حاکم شکایت می‌برد و تقاضای تخفیف می‌نماید. حاکم نیشابور، بعد از شنیدن استدلال متقن و منطقی او، خطاب به زن غیور داورزنی می‌گوید: «تو خود، داوری عاقل و عادل هستی و نیازی به اعزام داور به ولایت شما نیست.» بعد از این است که به تدریج، در زبان عمال حکومتی و سپس در بین مردم عامه، این منطقه به «داور-زن» شهرت می‌یابد. نقل است که «شیخ حسن داورزنی» از بزرگان داورزن، در تعریف گفتگویی که شخصی از وی درباره وجه تسمیه داورزن از او سوال می‌کند، سروده است:

داورزنی! ای بزرگ استاد سخن!

بنمای ز لطف، حل این مشکل من

با آنکه به هر جای بود داور مرد

از چیست شده شهر شما داور زن

شیخ پاسخ می‌دهد:

از بس که جنایت شده از داور مرد

زین رو شده اسم شهر ما داور زن

 

تاریخ و گردشگری

منطقه داورزن، از دیدگاه جغرافیایی - تاریخی، ارباع «باشتین»، «مزینان» و «کاه» در بخش غربی «ولایت بیهق» ربع نیشابور خراسان را در بر می‌گیرد که بنا به نوشته ابوالحسن علی بن زید بیهقی، در کتاب «تاریخ بیهق»، روستاهای باشتین و نامین(نامن امروزی)  و ریود (ریوند امروزی)  و بشتنق (فشتنق امروزی) در ربع «باشتن»؛ و بهمن‌آباد و صدخرو و مزینان از قریه‌های ربع مزینان هستند. این منطقه با قرار گرفتن در مسیر جاده کهن نیشابور به ری، اهمیت مواصلاتی بسیار بالایی داشته است. محمد مقدسی، جغرافیادان معروف قرن 4 هجری، به ادب‌دوستی مردم مزینان اشاره نموده است. و همه این‌ها، دلیل بر موقعیت جغرافیایی و فرهنگی معروف و ممتاز منطقه شهرستان داورزن از قدیم‌ترین دوران‌هاست.

 چهارتاقی زیبای سنگی ساسانی بر روی ارتفاعات کوه نظرگاه شهرستان داورزن قرار دارد که از قدمت کهن این دیار در دوران باستان دارد. این بنای باستانی در میان مردم محلی به اسم «خانه دیو» معروف است بنا به نظرات بعضی از محققان، آتشکده آذر برزین مهر است. آذر برزین مهر، یکی از سه آتشکده بزرگ ایران باستان است که بنا به نوشته‌های دینی زرتشتی در شمال غربی نیشابور قرار داشته است. هر چند بعضی مناطق دیگر از جمله برزنون سرولایت و یا حتی کاشمر را به عنوان محل آذربرزین‌مهر معرفی می‌کنند اما سوا از این اختلاف نظرات، وجود این چهارتاقی سنگی که قدمت آن به دوره ساسانی می‌رسد و دارای آتشدان بوده و کاربرد آتشکده آدریان یا محلی داشته است، حاکی از اهمیت مذهبی این منطقه در دوران ساسانیان می‌باشد که خوشبختانه به علت قرار گرفتن در ارتفاعات و دوری نسبی از دسترس انسانی، علی‌رغم همه آسیب‌های طبیعی، اما تا امروز بخش‌هایی از این بنای باستانی بر جای مانده است.   

 در کنار این چهارتاقی سنگی باستانی، می‌توان به آثار تاریخی و فرهنگی دیگری مانند پشته سفال داورزن، رباط مزینان، دخمه چهل‌دختر کمیز، خرابه‌های فاریاب و کلروون در چشام، مسجد جامع چشام ، آسیاب بادی مقیسه، خرابه‌های بادقوس، بقعه امامزاده سیدقریش شملق، امامزاده علی‌اکبر بروغن و سلطان سیدعلی‌اکبر علی‌آباد و … در این شهرستان تاریخی اشاره کرد. داورزن، سرزمینی است که فریاد «سر به دار می دهیم اما تن به ذلت نمی‌دهیم» اولین بار در گلوی شیرمردان باشتین این منطقه، طنین‌انداز شد و سرآغازی شد برای قیام‌ها و جنبش‌های دیگری که پایه‌های حکومت ظلم ایلخانی مغول را سست نمود.

شغل رایج مردم شهرستان داورزن، اغلب کشاورزی و دامپروری است. کشت فلفل و هندوانه در این منطقه، از رونق و شهرت خوبی برخوردار است به گونه‌ای که مردم یکی از روستاهای داورزن به نام روستای «بیزه» به تجارت فلفل در کشور مشهورند. انار شیرین و سرخ روستای «نهاردان» مثال‌زدنی است و دامنه کوه‌های زیبا، سرسبز و ییلاقی «آبرود» داورزن، گردشگران فراوانی را به خود جلب می‌کند. 

برگرفته از پایگاه اطلاع‌رسانی شهرستان داورزن (داورزن نیوز)

مجله اینترتی داورزنیها

]]>
شهرستان داورزن 2018-03-06T11:09:43+01:00 2018-03-06T11:09:43+01:00 tag:http://davarzaniha.mihanblog.com/post/1 ابراهیم مهری شهرستان داورزن در غرب استان خراسان رضوی به فاصله 320 کیلومتر از مشهد مقدس و به فاصله 500 کیلومتر از تهران در مسیر جاده ارتباطی تهران به مشهد واقع شده است. این شهرستان که ربع‎ها و بخش غربی ولایت بیهق قدیم را در بر می‌گیرد در سال 1391 تاسیس گردید. مساحت شهرستان داورزن، 2873 کیلومتر مربع است و جمعیت آن بر اساس سرشماری نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در سال 1395 برابر با 21911 نفر است که شامل 11072 مرد و 10839 نفر زن در قالب 7638 خانوار می‌باشد. 2744 نفر در نقاط شهری و 19167 نفر در نقاط روستا شهرستان داورزن استان خراسان رضوی

شهرستان داورزن در غرب استان خراسان رضوی به فاصله 320 کیلومتر از مشهد مقدس و به فاصله 500 کیلومتر از تهران در مسیر جاده ارتباطی تهران به مشهد واقع شده است. این شهرستان که ربع‎ها و بخش غربی ولایت بیهق قدیم را در بر می‌گیرد در سال 1391 تاسیس گردید. مساحت شهرستان داورزن، 2873 کیلومتر مربع است و جمعیت آن بر اساس سرشماری نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در سال 1395 برابر با 21911 نفر است که شامل 11072 مرد و 10839 نفر زن در قالب 7638 خانوار می‌باشد. 2744 نفر در نقاط شهری و 19167 نفر در نقاط روستایی سکونت دارند.

شهرستان داورزن دارای دو بخش مرکزی (به مرکزیت شهر داورزن) و بخش باشتین (به مرکزیت روستای ریوند) است و دارای چهار دهستان مزینان، کاه، باشتین و مهر می‌باشد. شهرستان داورزن که بین´43 :°56 تا ´36 :°57 طول جغرافیایی؛ و بین ´3: °36 تا ´32 تا :°36 عرض جغرافیایی، واقع شده؛ از غرب به شهرستان میامی (استان سمنان)، از شمال به شهرستان‌های جوین و جغتای و از جنوب و شرق به شهرستان سبزوار (در استان خراسان رضوی) هم‌مرز است. مرتفع‌ترین نقطه شهرستان داورزن در ارتفاعات کوه گر (کوه بیزه) به ارتفاع 2948 متر و کوه نظرگاه به ارتفاع 2858 متر و پست‌ترین نقطه شهرستان، در کویر مزینان با ارتفاع 798 متر از سطح دریا می‌باشد.

مجله اینترنتی داورزنیها

]]>